Etappe twee: Roncevalles-Larrasoaña

Afgelopen nacht sliepen we bij een verscheiden internationaal gezelschap: de jongste francaise ontvluchtte om twee uur reeds de kamer en ging op de canapee op de gang slapen, paniek de vriend van de francaise vroeg aan de canadees "où est-elle?". Prompt bracht hij haar een kopkussen. Schoon toch, hé.




`s morgens zei de canadees it`s music for me. En de ene belg schudde met regelmatige tussenpozen met het stapelbed waardoor de andere belg zeeziek wakker werd.

Het was een zonovergoten dag met een mooi variërend landschap. En zoals onze duitse kamergenoten het uitdrukten: "mann bekomt das Wetter, das mann verdient".

Hoewel we laatst vertrokken, hebben we alle gasten van onze kamer in enkele uren weer voorbij gestoken. Toegegeven: ook op de camino zijn vooral jonge vrouwen in de meerderheid(misschien omdat het zaterdag is), maar dat vinden we niet zo erg. Maar soms is het wel moeilijk om er voorbij te geraken.

Spijtig genoeg moesten we bij mevrouw de burgemeester terecht voor de overnachting, zij runt de ganse business waardoor we terecht kwamen in een slaapzaal op de tweede verdieping met 40 bedden. Gilbert slaap boven een jonge engelse, Fons boven een oudere belgische. We hebben ons vluchtig kunnen douchen in een opgesmukte container met douchegordijntjes, en we hebben netjes onze was in een stralende zon kunnen te drogen hangen.

Spijtig genoeg is orde de rugzak nog een probleem. We nemen ons voor om morgen maar met dezelfde kleren te vertrekken als vandaag. Kwestie van snelheid. Nu onze was nog van de draad halen en dan naar bed.

Geen opmerkingen: