Etappe drieëntwintig: Ponferada - Trabadelo

De oogst in de Bierzo wijnstreek is begonnen: di 25 september 2007


Het vertrek uit Ponferada was een beetje een tegenvaller: twee uur hadden we nodig om uit de stad te geraken en de drukte te ontvluchten.
Maar onze inspanningen werden ruimschoots beloond, met een zonnige tocht doorheen de El Bierzo wijnstreek.
De oogst van de druiven volop aan de gang. Het valt op dat voor dergelijk groot wijngebied het gebruik van machines nog erg beperkt is.

Etappe tweeëntwintig: Rabanal - Ponferrada

Naar de tempeliersstad Ponferrada

De route over de eenzame Montes de León is één van de indrukwekkendste delen van de Camino. Op deze route bevindt zich het bekende pelgrimskruis Cruz de Ferro. Wij vertrokken om 7 u zodat het voldoende licht was bij het kruis.


Bedankt voor jullie aanmoedigingen en wij hebben de lasten (stenen) op de Cruz de Ferro achter gelaten.


Deze lange etappe doorkruist het glooiende landschap met enorme vergezichten. Gelukkig hadden we tijdens de ganse etappe van 32 kilometer nog steeds zonnig weer zodat we voluit konden genieten van de omgeving.

Leo, je noten gaven ons energie tijdens deze lange trip.


In de tempeliersstad Ponferrada staat één van de best bewaard gebleven kastelen van Spanje. De burcht dateert van de tijd van de tempeliers (1178-1312).


Even ontspannen

Samen bij Gaudi in León

Op de Plaza Mayor in Astorga


Onze tocht gaat verder: de volgende refugio


Out of the office...

We zijn nu drie dagen "out of the office, and we will be back on monday" voor de laatste 240 kilometer. Samen met de vrouwen bezoeken we de volgende drie dagen Astorga, Catrillio de los Polvazares en Leon.

Eens tweederde afgelegd...

De basis van onze conditie

We stellen vast dat onze conditie na 520 afgelegde kilometers en na 20 dagen tegen een gemiddelde van 26 km per dag nog steeds uitstekend is.

Dat hebben we vooral te danken aan:

* onze trainsters Kristin en Kristel van ACK Atletiekclub Kalmthout en al de collega-lopers

* al de sportieve wandelaars van de Lindendreef

* de lopers joggers en zeker ook hun echtgenotes

* de sportieve collega´s Ekiden van het PITO, vooral het PITO-ladies running team

* de collega´s van het Challengers Trofee Team van Ippa

Flying Jets veel succes !

Wij wensen de Flying Jets veel succes met hun optreden op de Nacht van de Burgemeester.

Etappe eenentwintig: Astorga - Rabanal del Camino

De bergen komen weer in zicht: een bergketen waar we over 1400 m moeten


Wanneer we Astorga éénmaal uit zijn, komen we in een verrassend mooi natuurgebied: een hoge bergketen tegen een blauwe lucht met enkele wolkenplukjes.

Even een ommetoertje naar het middeleeuws dorpje Castrillo de los Polvazares (op achtergrond van volgende foto), onze duitse vrienden hadden ons dit ommetoertje aanbevolen. En het loonde beslist de moeite. Spijtig dat dit dorpje niet op de route van de Camino ligt.



Net voor Rabanal del Camino - 1150 m - zijn er meer eikenbomen en open delen met heide in bloei.

Etappe twintig: Villar de Mazarife - Astorga

20ste dag zonnig weer

Om 7 u vertrokken we met onze petzel op zoek naar de aanduidingen van de camino. Vooral het eerste deel was fris, maar de mooie zonsopgang kondigde een mooie dag aan. Tijd voor een alternatieve route, die ons doorheen een zeer gevarieerd, heuvelend landschap voerde. We nemen er uiteindelijk enkele kilometers bij, zo kunnen we meer van de natuur genieten en vermijden we de omgeving van de autoweg.

Stilaan verandert ook het landschap, de eerste eiken- en kastanjebomen duiken op.

Een prachtig zicht op Astorga, natuur en landbouw komen bijna tot aan de stadsmuren.

De stad Astorga ligt voor ons, de bergen op de achtergrond (tot 1400 m) zijn voor maandag. Eerst drie dagen rust. Samen met de vrouwen bezoeken we Astorga en León.



Refugio Servicios de Maria: goed georganiseerde
en uiterst nette refugio ondanks de drukte

In Astorga lopen we alvast even langs de kathedraal en de Palacios de Gaudi, nu Museo de los Caminos, één van zijn eerste bouwwerken.




Etappe negentien: León - Villar de Mazarife

Een ommetje via een mooi natuurgebied

Voor het vertrek uit de Parador nog even in alle rust kaartjes schrijven.

Uit León geraken werd een hele klus, het nam ruim een uur. We kiezen voor een iets langer parcours, zo laten we de autozeg links liggen en wandelen we ruim 10 km in een mooi natuurgebied.

Onze eindbestemming van de dag wordt Villar de Mazarife. Er zijn nog slechts twee refugios open, de derde wordt ontsmet. Wij logeren bij Jesus, zoals je op de foto hieronder ziet.

In ons refugehuis ontmoeten we een Maria en Jan uit Duffel. Kennen ze de Van de Perre? En wat blijkt: ze kennen de ganse familie... Fons Van de Perre van hetPITO is een bekend figuur in Duffel, pinten pakken in de Kroon, den duivenbond... geliefd bij iedereen in Duffel.


´s Avonds eten we met een koppel uit Nieuw Zeeland, een goeie babbel over het pensioen en wat we zoal van plan zijn. Kennen jullie de hoofdstad van Nieuw Zeeland? Wij wel ondertussen: Wellington. En van de kiwi is er een nieuwe variëteit: de golden kiwi. Veel lekkerder, dat wisten we ook niet. Hun dagelijks wzndelterrein: dat van Lord of the Rings.


Etappe achttien: Reliegios - Léon

Een eerste kennismaking met Léon: ma. 17 september 2007
Iedereen vertrok blijkbaar vrij laat, maar we zijn al geroutineerd om ons op 10 minuten reisklaar te maken (scheren inbegrepen).
In de voormiddag passeren we een vrij groen gebied met onder meer maïs bevloeid via infiltratiekanalen of indrukwekkende beregeningsinstallaties.
Rond de middag bereiken we de voorstad van Léon, een vrij gevaarlijk gedeelte van de route. Er ontbreken zebrapaden op wegen waar het autoverkeer tegen hoge snelheid voorbijraast.
Santiago nog maar 307 km!Bij het binnenkomen van Léon krijgen we een onweer, voor de eerste maal op de ganse route moeten we ons regenpak boven halen. Na een uur is het weer zonnig maar iets frisser.

Bij onze eerste wandeling door Léon komen we enkele bekenden tegen:
  • een limburger die we in Villamayor ontmoetten, die al drie maand van huis is. Maar er is hoop want zijn vrouw komt de laatste 200 km mee stappen.
  • een getraind koppel uit het mechelse die we na Roncevalles ontmoetten.

    Ondertussen zijn we druk bezig om het bezoek van onze vrouwen voor te bereiden: de prachtige kathedraal van Léon, een eerste kunstwerk van Gaudi, San Marcoklooster met de parador ... de mooiste stad waar we tot op heden door gewandeld zijn.


    We overnachten in een groot klooster van de Benedictijnen in het centrum van Léon. Het wordt morgen weer opletten om alles bij elkaar te krijgen en niets te vergeten, maar dat hoort bij het pelgrimsleven.

Etappe zeventien: Bercianos - Reliegos

17 etappes en nog steeds temperaturen van 25- 30 graden: zo 16 september 2007

Eindelijk nog eens voor het vertrek kunnen eten in het hostal. Om half tien vertrokken voor een tocht van 20 km doorheen de meseta langs een kilometers lang pad afgeboord met jonge platanen.

Het gebied tussen Burgos en Leon ligt op een hoogte van 800 m, maar overwegend vlak.

Om 14 uur toegekomen in Reliegos, een dorp met slechts één refugio met een twintigtal bedden op één kamer. Gelukkig is er een bar met eetgelegenheid in dit dorp van nog geen 300 inwoners.



We hebben nu nog vier dagen om een tachtigtal kilometer af te leggen naar Astorga, waar we donderdag onze vrouwen treffen.

Etappe zestien: Calzadilla de la Cueza - Bercianos del Real Camino

Door de meseta, de graanschuur van Spanje: za15 september 2007

Zoals gebruikelijk ons eerste ontbijt na 3 uur stappen in San Nicolas del real Camino, 7 km voor Sahagun.


Ondertussen worden de graanvelden bewerkt en klaar gemaakt voor de volgende teelt.





Opmerkelijk zijn ook de talrijke schaapherders die we ontmoeten, zelfs midden in het dorp passeert de kudde rustig ons terras.


In Sahagún bezochten we de iglesia van San Lorenzo behorend tot het voormalige klooster San Benito van de orde van Cluny.



De laatste ooievaars, klaar voor hun grote tocht


´s Avonds was alles volzet, een Braziliaan stelde ons voor om een kamer met drie te delen in een hostal. Goed en vooral lang geslapen, we waren om half tien weg.

Etappe vijftien: Villalcazar de Sirga-Calzadilla de la Cueza

Een Tasmanier en zijn kleinzoon: 14 september 2007

Lang geslapen in ons hostal. Om half acht vertrokken we met het noodrantsoen, soldatenkoeken, en na 6 km een drukke halteplaats met croissants en koffie "con leche". Deze keer wisselen de graanvelden af met maisvelden, opmerkelijk meer groen. In de verte een ooievaarskolonie die nog niet vertrokken is.

We volgden een lang gedeelte langs de autoweg, maar gelukkig kwamen we in Carrion op het originele tracé terecht van Burgos naar Astorga "Via aquitana": en 15 km lange weg met een woonwagen en een cowboy achter een geïmproviseerde toog. En dat was toch wel een aangename verrassing bij een temperatuur van 25 - 30 graden.
Om 15 u installeerden we ons in de albergue, weer een grote slaapzaal maar gelukkig met een openlucht zwembad. Wel koud maar heerlijk!
´s Avonds eten we in de enige bar van het dorp met een australier uit Tasmania op fietsvakantie van Frankfurt naar Santiago met zijn dertienjarige kleinzoon. Manfred en Luke, wij beleefden werkelijk een gemoedelijke interessante avond. En uit goede bron vernamen wij dat het gat in de ozonlaag ondertussen dicht is.